Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
นางแมวยั่วสวาท
อำลา
สมาชิกไดฯเอาเรื่องอะไรมาเขียน..?
กลับบ้าน..ได้อะไร?
แด่...แตน อรอุมา
พ่อกับลูก
ไปงาน............งาน......
เมา...แต่รักเมืองไทย...ไม่ใช่เมาอำนาจ...วาสนา...
เหล้าแก้วนั้น
เรื่องมันเศร้า
ดึงเรทติ้งให้ผัวหึง
แมงดา กับ กระหรี่
กระหรี่...เลวตรงไหน?
จังหวะหัวใจ
ความสวยอยู่ที่ไหน?
ดอกแรก
อกหัก 4 แบบ
ของฝากจากเมืองลาว
อภัย
ขี้อาย
ต้องถอน
หนังใหม่ไม่ฉายให้ใครดู
บ้า...จนเขียนไม่เป็น...

 
 
Favourites Diary
 
  ตาลทราย
น้องหมิว
น้องคนเล็ก
 
 



 

กลับบ้าน..ได้อะไร?
     การมีไดอารี่ในอินเตอร์เน็ตมันดีซะยิ่งกว่ามีปากกากับกระดาษไว้ใกล้ตัว....ก็มันดีคนละแบบนะ  กระดาษปากกาเขียนเองแล้วก็เก็บเอาไว้เป็นความทรงจำของตัวเอง....แต่บนอินเตอร์เน็ต มีเพื่อนๆมาอ่าน และมาร่วมแสดงความคิดเห็น   มันดีตรงนี้...

     ปกติผมเป็นคนชอบเขียน  ได้แรงบันดาลใจตรงไหนก็เขียนดะมาตั้งแต่ไหนแต่ไร  แต่ปัจจุบันอาจจะห่างหายการเขียนไปเยอะ สงสัยจะแก่...เห็นเพือนบางคนเรียกเราว่าลุง....

     ช่างมันเรียกลุง หรือเรียกพี่ไม่สำคัญ   ที่สำคัญเวลาทำงาน  น้องๆ หลานๆ หลายคนมักมีปัญหาเรื่องการใช้อินเตอร์เน็ต การใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์อยู่เรื่อยๆ  ก็ได้ลุงนี่แหละไปช่วย  ทั้งๆที่เราไม่เคยเรียนไอ้เจ้าคอมพิวเตอร์นี้มาเลย

     เพื่อนคนหนึ่งเคยเรียนเคยกินมาด้วยกัน....ไม่เจอกัน 20 กว่าปี...มาเจอกันก็เพราะอินเตอร์เน็ต
    
     หมอเรียนจบ...ไม่เคยทำงานตามสายงานที่เรียน  ไปค้าขายอยู่สุไหง โก-ลค นู่น

     มีหลานๆ หลายคน ไม่เคยได้เจอ  แต่เชื่อไหม  มาเจอกันบนอินเตอร์เน็ตนี่แหละ....
   
     คนอย่างลุงก็มีไฮ 5 มี เฟช บุ๊ค กะเค้าเหมือนกัน แปลกดี หลานมันว่า....ฮ่าๆๆๆๆ

     วันก่อนกลับไปเยี่ยมบ้าน  ไปงานศพป้าด้วย...ไปเจอสิ่งต่างๆที่มันเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา  ไม่น่าเชื่อ ทุกอย่างมันเจริญก้าวหน้า....แต่ก็เล็กลง....

     ลำคลองที่เคยกว้างขวาง  ดูแคบไปถนัดตา...

     หรือว่า...เราโตขึ้น...แต่สิ่งเหล่านั้นไม่เคยโต...ทำให้เราดูว่ามันเล็กลง?

     บ้านเดิมของเราแลดูน่าอยู่...มันไ่ม่เหมือนกับที่เราเคยอยู่  อะไร ๆ ที่เปลียนไปมันเป็นสิ่งที่ดี มันมีเสน่ห์ ทำให้เรารู้สึกว่า....เออ ....เราไม่น่าทิ้งมันไปเลย....

    บางครั้งเราโทษตัวเอง...แต่ก็นั่นแหละ มันยังมีปัจจัยอีกเยอะ ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้

    เราได้อำลาเพื่อนฝุง ญาติมิตร เดินทางไกลมาสู่ชีวิต และการงานปัจจุบันอีกครั้งในเวลาเพียงไม่กี่วัน  ทั้งที่จิตใจและความรู้สึก...ยังอาวรณ์....



กลับบ้าน ได้อะไร    

คลองปากโพธิ์ ผ่านหน้าบ้านของเรา รู้สึกว่ามันเคยกว้างกว่านี้นี่นา.....

กลับบ้าน ได้อะไร

ที่นี่ถือว่าเป็นแหล่งรวมจิตใจของญาติพี่-น้อง ทางฝ่ายพ่อ  ทุกๆ ปี เรามาเจอกันที่นี่....มันมีเรื่องราวซุกซ่อนอยู่

ที่นี่...เป็นร้อยๆปี



กลับบ้าน ได้อะไร



ไม่ห่างกันนักคือโบราณสถานวัดโมคลาน กรมศิลปากรขุดพบและประกาศเป็นโบราณสถานเมื่อปี 2518

ที่นี่เคยเป็นศาลาที่โรงเรียนของเราเคยใช้ทำพิธีไหว้ครู ตอนเราเรียน ป.1(พ.ศ.2512)

กลับบ้าน ได้อะไร

เรียงรอบบริเวณด้วยพรรณไม้ขนาดใหญ่ทั้งนั้น...เห็นไกลๆ นั่นคืออาคารเีรียนซึ่งถูกปรับปรุงแล้ว



กลับบ้าน ได้อะไร
ที่ดีใจมากคือ...ได้มาเจอดี.เจ.ต๋อยด้วย..คุยมาคุยไป เป็นญาติกับเพื่อนพี่ชายเราด้วย...เห็นมะโลกมันกลมจริงๆ

http://ketkaew.diaryclub.com/

กลับบ้าน ได้อะไร

ปิดท้ายด้วยภาพนี้...เครื่องบดปลาหมึกยักษ์...กร๊ากกกกก

สวัสดี...แล้วเจอกันใหม่....


     Share

<< แด่...แตน อรอุมาสมาชิกไดฯเอาเรื่องอะไรมาเขียน..? >>

Posted on Sun 18 Jul 2010 13:01


Hey, you're the goto extrpe. Thanks for hanging out here.
Rona   
Mon 22 Jul 2013 4:56 [2]
 

พี่อุ๋ย
นั่นลำคลองหรือ แถวบ้านเรียกแม่น้ำนะคะ เพราะว่า กลับไปสุพรรณมา ท่าจีนดูแคบไปจริงๆ จะอะไร ยังไง ก้อรู้กันดีอยู่

วัด..กว้างใหญ่มาก ได้ขึ้นกับกรมด้วยเจ๋งมากๆ

กลับบ้าน ได้ความสุขมาอื้อ..เลยหล่ะพี่อุ๋ย

^^
onewayoranother   
Wed 7 Jul 2010 20:31 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn