Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
นางแมวยั่วสวาท
อำลา
สมาชิกไดฯเอาเรื่องอะไรมาเขียน..?
กลับบ้าน..ได้อะไร?
แด่...แตน อรอุมา
พ่อกับลูก
ไปงาน............งาน......
เมา...แต่รักเมืองไทย...ไม่ใช่เมาอำนาจ...วาสนา...
เหล้าแก้วนั้น
เรื่องมันเศร้า
ดึงเรทติ้งให้ผัวหึง
แมงดา กับ กระหรี่
กระหรี่...เลวตรงไหน?
จังหวะหัวใจ
ความสวยอยู่ที่ไหน?
ดอกแรก
อกหัก 4 แบบ
ของฝากจากเมืองลาว
อภัย
ขี้อาย
ต้องถอน
หนังใหม่ไม่ฉายให้ใครดู
บ้า...จนเขียนไม่เป็น...
เที่ยวดาวอังคาร
ไปเที่ยวฝนจาง
ปีใหม่....หายไปนาน
เพื่อพ่อ.....
เสียแฟนเพราะมือถือ
อีกวันหนึ่ง

 
 
Favourites Diary
 
  ตาลทราย
น้องหมิว
น้องคนเล็ก
 
 



 

เรื่องมันเศร้า
          ผมไปนั่งรอตรวจบรู๊ฟปกซีดี อยู่ที่โรงพิมพ์แห่งหนึ่ง  ระหว่างรอก็อ่านหนังสือฆ่าเวลา...

          ไปอ่านเจอเรื่อง ๆ หนึ่งว่าด้วยการพูดเล่าเรื่องที่ตนเองประทับใจ...

          ผู้เขียนได้เขียนเล่าเรื่องที่นักพูดได้ออกมาพูด...และแจกแจงว่านักพูดแต่ละท่านมีดีและทีเด็ดอย่างไร


มีอยู่เรื่องหนึ่ง...ผมชอบมากๆ เป็นเรื่องที่ว่าด้วยประสบการณ์การอกหักของตัวเอง...


ผู้เขียนเล่าว่า นักพูดท่านนี้เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยระดับศาสตราจารย์...เล่าเรื่องที่ตัวเองประทับใจแบบสะอื้นทรวงทีเดียว...


          ชื่อเรื่องความรักเหมือนยาขม...แต่ผมว่าน่าจะตั้งชื่อ เรื่องมันเศร้ามากกว่า...


          เป็นเรื่องของความรักของสองหนุ่มสาวที่เรียนมาด้วยกัน ตั้งแต่อนุบาล ประถม มัธยม จนกระทั่งจบมหาวิทยาลัย


          โดยฝ่ายชายนั้นได้ทุนไปศึกษาต่อต่างประเทศ  ส่วนฝ่ายหญิงได้สอบเข้าทำงานธนาคารของรัฐบาล
           
          ในระหว่างนั้นทั้งคู่ได้เขียนจดหมายติดต่อกันอยู่เสมอมิได้ขาด(เมื่อก่อนโทรศัพท์ระหว่างประเทศอาจยังไม่มี)  โดยฝ่ายชายได้เล่าเรื่องความยากลำบากในการใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ  ส่วนฝ่ายหญิงก็คอยให้กำลังใจ และเล่าเรื่องชีวิตการทำงานในธนาคาร  ว่ามีเจ้านายซึ่งเป็นผู้จัดการสอนงานดี และการงานก็เจริญก้าวหน้าตามลำดับอย่างรวดเร็ว  ซึ่งฝ่ายชายก็ตอบกลับมาว่าขอแสดงความยินดีด้วย...
           กระทั่งฝ่ายชายเรียนจบกลับมาเมืองไทย  ทั้งคู่ได้นัดเจอกันและชวนกันไปดูหนัง...
          ระหว่างการดูหนังฝ่ายหญิงขอตัวเข้าห้องน้ำ  ฝ่ายชายอาศัยความสนิทสนมเปิดดูกระเป๋าถือของฝ่ายหญิงก็เจอจดหมายที่ตัวเองเขียนไปหาฝ่ายหญิงทุกฉบับ...ซึ่งฝ่ายชายก็ได้แต่กระหยิ่มยิ้มย่องและนึกชมเชยฝ่ายหญิงว่า  ช่างเป็นคนที่มีจิตใจมั่นคงในความรักอย่างน่ายกย่องยิ่งนัก....

          แต่พอค้นไปอีกคราวนี้ต้องตกตะลึง...เพราะไปเจอแผงยาเม็ดคุมกำเนิดเข้าเต็มเปา...!!!


          ฝ่ายหญิงกลับมาก็เลยเล่าให้ฟังว่า...ตอนนี้ตนเองได้แต่งงานกับผู้จัดการธนาคารคนนั้นไปเรียบร้อยแล้ว  และที่นัดมาเจอในวันนี้ก็เพื่อจะนำจดหมายทุกฉบับมาคืน  พร้อมทั้งขอปิดฉากความรักระหว่างเธอกับเขาไปด้วย....

          งามละสิ...ท่านผู้เล่าเรื่องถึงได้เอาบทกวีบทหนึ่งมาปิดท้าย....ผมว่ายังไม่ค่อยเวิร์คเท่าไหร่.....
           ปากเหวลึกอย่านึกว่าเหวตื้น...ปากเหวลื่นอย่าคะนองไปลองผลัก...ประมาณนี้แหละครับ


          สำหรับผม...ผมคิดว่าท่านผู้เล่าเรื่อง(ศาสตราจารย์)  สมัยที่ท่านเจอเรื่องราวแบบนี้ใหม่ๆ อาจจะกินข้าวไม่ได้เอาหลายวัน  เพราะมันเป็นการหักมุม หักอก และทำร้ายกันอย่างรุนแรง ถ้าจิตใจไม่เข้มแข็งพออาจจะทำให้เสียผู้เสียคนกันเลยทีเดียว  แต่ผมว่าท่านคงจะมีจิตใจที่มั่นคงเป็นอย่างมาก  เพราะแม้จะเจอเรื่องแบบนี้แต่ก็ยังมุมานะบากบั่นร่ำเรียนจนจบดอกเตอร์และได้เป็นศาสตราจารย์ในที่สุด


          แต่ก็ไม่แน่นะครับ...เพราะความผิดหวังครั้งนี้ก็อาจเป็นได้ที่ทำให้ท่านมุมานะบากบั่นขนาดนี้...เพราะบางทีถ้าท่านสมหวังในเรื่องความรัก...ก็อาจเรียนจบแค่ปริญญาโท...แต่งงานแต่งการกับสาวคนรัก...แล้วก็อาจไม่ได้เป็นศาสตราจารย์อย่างทุกวันนี้...

          บางทีความผิดหวังในเรื่องความรักก็เป็นแรงผลักดันสร้างกำลังใจคนได้เหมือนกัน...

          ถ้าไม่ปล่อยให้ความชอกช้ำระกำใจทำลายมันเสียก่อน...

-------------------------------------------------------------------------------------------------
ส่วนผม...ก็อยากเขียนกลอนของผมมั่ง....เพื่อปิดรายการในวันนี้...

ทรนง องอาจ ชาตินักรบ
แต่ไม่จบ กระบวนรัก ที่หักหาญ
ทั้งเจ็บปวด รวดร้าว มายาวนาน
เจ็บจนคลาน กลิ้งเกลือก เป็นเทือกทาง

     Share

<< ดึงเรทติ้งให้ผัวหึงเหล้าแก้วนั้น >>

Posted on Sun 7 Mar 2010 22:42


This does look prmnisiog. I'll keep coming back for more.
Prinssa   
Wed 24 Jul 2013 6:08 [2]
 

Superior thinking deartsnomted above. Thanks!
Ayu   
Sun 21 Jul 2013 23:34 [1]
 



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn