Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
ถ่าย-ตัด-ต่อ
ไม่รู้จะไปไหน...???
นู๋โมเป็นนักเขียน
เสียงเพลงกลางทุ่งหญ้า
7 วันที่อิสาน
ชวนนู๋โมไปดูคอนเสิร์ต
จ้าวอ้น
เบื้องหลังมิวสิควิดิโอ
ถ้าแน่...อย่าแพ้ ป.4(เผลอๆอาจ ป.1)
ลุยกองถ่ายเทียรี่
บ้านเศษไม้
เรื่องราวเก่าๆ
ตอบคำถามตาลทราย
ของฝากจากทักษิณ
เสแสร้งที่เมืองยะลา
มหกรรมคอนเสิร์ตของคนรักป่าผาดำ
ชีพจรลงบาทา
เพลงรัก เพลงคิดถึง
ไร้อารมณ์อีกมั้ง???
รำลึกกนกพงศ์
ไม่ค่อยว่าง
เพลงฮิตคนอกหัก
ดูทีวี
เช้าวันพุธ
ไร้อารมณ์
เที่ยวสวนนงนุชกับสายฟ้า
พัทยาถึงบางพระ
เรื่องเล่าจากเมืองชล
กราบพระธาตุ
ทดลองเขียน

 
 
Favourites Diary
 
  ตาลทราย
น้องหมิว
น้องคนเล็ก
 
 



 

รำลึกกนกพงศ์

วันนี้งดเขียนไดฯ

(ความจริงงดหลายวันแล้ว)

   ผมไม่สนิทสนมกับกนกพงศ์ ยามที่เขาโด่งดังและมีผลงานลือลั่นบนโลกของวรรณกรรม  แต่ในรุ่นเริ่มเป็นหนุ่ม  ผมกับกนกพงศ์เคยโดดเล่นน้ำคลองด้วยกันที่บ้านของเขาในเขตพัทลุง  ตอนนั้นกนกพงศ์ยังไม่เขียนเรื่องสั้นเป็นชิ้นเป็นอันมากนัก  ในวัยขนาดเด็ก ม.6 อย่างเขา เป็นสมาชิกของกลุ่มนาครด้วยความเป็นนักกวี และเป็นนักกวีที่มีอายุน้อยที่สุด....

   กนกพงศ์พาไปดูที่ทำการของกลุ่มนาคร  ตอนนั้นจำได้ว่าพี่ประมวล  มณีโรจน์กำลังคร่ำเคร่งอยู่กับการทำวารสารของกลุ่มเพื่อแจกจ่ายให้กับสมาชิก....

  บ้านของเขาในเขตเมืองพัทลุง  กนกพงศ์บอกว่าพ่อสร้างไว้ให้ลูกๆพักอาศัยยามไปเรียนหนังสือในเมือง  จะได้ไม่ต้องเดินทางไกล   ภายในบ้านอุดมไปด้วยหนังสือมากมาย  และหลังบ้านยังเต็มไปด้วยรอยสีที่ถูกนำมาวาดมาแต้ม เขาบอกว่าเขาต้องทำป้ายไปด้วยยามที่กลุ่มหรือเพื่อนๆมีกิจกรรม...และบ้านหลังนี้คือศูนย์รวมของกิจกรรม...

เรานั่งคุยด้วยกันถึงเรื่องราวของเพลงและวรรณกรรมด้วยกันเป็นครึ่งค่อนคืน....ก่อนจะหลับไหลด้วยความอ่อนเพลีย...รุ่งเช้ากนกพงศ์พาไปเล่นน้ำในห้วย...และผมก็ได้รู้ว่า เขาชอบเพลงของคาราบาวอย่างมาก  ขนาดว่าสามารถเลียนเสียงของแอ๊ด คาราบาวได้เหมือนมากๆ...ก็ตรงนั้น.

  ผมห่างหายจากเขาไปหลายปี  แต่ก็ยังติดตามเรื่องราวที่เขาเขียนเกือบทุกเล่ม  รู้สึกดีใจด้วยเมื่อทราบว่าเขาได้รับรางวัลซีไรท์....

13 กุมภาพันธ์ 2549 เป็นวันที่เขาเสียชีวิต  ปีนี้ครบรอบ 2 ปีแล้ว  ผมขอใช้หน้านี้รำลึกถึงเขา  กนกพงศ์  สงสมพันธ์ นักเขียน นักกวี นักดนตรี และนักแต่งเพลง  และขออนุญาตคัดลอกบทกลอนของอาจินต์ ปัญจพรรค์ มาที่ตรงนี้ด้วย  รวมถึงบทเพลงเพลงกนกพงศ์ที่แต่งและร้องโดย แอ๊ด คาราบาว

รำลึกกนกพงศ์

กนกพงศ์  สงสมพันธุ์

(9 ก.พ. 2509-13 ก.พ.2549)

กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ที่ฉันรัก
เขียนเรื่องสั้นดีนัก ฉันอ่านพบ
“สะพานขาด”ประกาศฝีมือลือตระหลบ
ไม่เคยพบเรื่องดีเช่นนี้เลย

ฉันเขียนชมกนกพงศ์ลงนิตยสาร
เมื่อได้อ่าน “สะพานขาด”มิอาจเฉย
ฉันกล่าวว่าเขามาใหม่ไฉนเลย
จึงเขียนเหมือนคนเคยได้รางวัล

ฉะนั้นไซร้ต่อไปคงได้ผล
คงสร้างงานบรรดาลดลอักษรสรรค์
เขาก็สร้างงานเขียนพากเพียรครัน
แต่แล้วเขาดับขันธ์ ไม่ทันไร

ฉันเสียใจเสียดายกนกพงศ์
ลืมไม่ลงบทประพันธ์ที่สรรค์ไว้
เสียดายที่ฝีมืออันลือไกล
ชะงักงันทันใดเพราะ “สิ้นบุญ”

ไม่เป็นไรเพื่อนสนิทมิตรสหาย
แฟนทั้งหลายยังอยากอ่านงานที่คุ้น
สำนักพิมพ์จงมีจิตคิดเจือจุน
จงการุญพิมพ์งานเก่าของเขาซ้ำ.

โดย อาจินต์ ปัญจพรรค์--๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
(ผมไปพัทลุงไม่ได้ ขอมอบบทกลอนนี้ให้เขาก็แล้วกัน)

เพลง กนกพงศ์ ในอัลบั้ม แมงฟอร์ซวัน ของ คาราบาว


** เมื่อครั้งยังเป็นอยู่ ฉันมาเยี่ยมเธอทุกปี
เหตุผลเธอคงมี จึงอยู่ที่ฝนโปรยไพร
อักษรที่ค้นหา กับเวลาที่ใช้ไป
คุ้มค่าต่อจิตใจ ต่อเติมฝันแด่ผู้คน

เธอรักและแน่วแน่ ในวิถีของชาวป่า
เรียบง่ายในพนา แต่ทว่าหมั่นฝึกฝน
หล่อหลอมกลางขุนเขา ที่เปลี่ยวเหงาและยากจน
ทั้งหมดนี้ส่งผล ให้ภาษาของเธองดงาม

*ในยามที่ฉันได้ยิน
ว่าเธอบินจากเราไป
ช่างสุดเศร้าเสียใจ
ไม่ทันได้ไถ่ได้ถาม
ถนนสายอักษร
คงเงียบงำหมื่นชั่วยาม
เมื่อโลกนี้สิ้นนาม
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
(ซ้ำ */*)

     Share

<< ไม่ค่อยว่างไร้อารมณ์อีกมั้ง??? >>

Posted on Tue 12 Feb 2008 11:24


เสีย ใจ ค่ะ
เคย อ่าน หนัง สือ ด้วย แงๆ
เด๊ว แวะ มา อีก ที
น้องคนเล็ก   
Tue 12 Feb 2008 11:41 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn